Butho

Butho – taniec stworzony w latach pięćdziesiątych XX wieku przez Tatsumiego Hijikatę. Pierwszy raz można było go zobaczyć na Festiwalu Tańca w Tokio w maju 1959 r. zaprezentowanym przez tancerza Tatsumi Hijikatę i jego partnera Kazuo Ohno.

Butoh składa się z dwu ideogramów BU – taniec i TOH – krok i oznacza nadeptywanie całą stopą. Spektakl cały przypomina „poruszanie się” – „chodzenie” niż formę tańca do jakiej jesteśmy przyzwyczajeni. Butoh jest dialogiem z postrzeganą, jako skostniałą rodzimą tradycją teatru japońskiego i protestem przeciwko zalewaniu Japonii przez zamerykanizowaną kulturę masową. Droga, jaka wyłania się przez ta formę ekspresji jest znacząca i przeciwstawnej kulturze mangii. Formowanie się ich ma miejsce po Atak atomowy na Hiroszimę i Nagasaki – jedyne w historii dwa przypadki użycia broni atomowej do działań zbrojnych. Ataków dokonano w 1945 roku: 6 sierpnia o godzinie 8:15 w Hiroszimie, a 9 sierpnia o godzinie 11:02 w Nagasaki. Obie kultury czerpią z tradycji Japońskiej. Okres formowania się i urzeczywistniania jest przez Europejczyków bardzo często marginalizowany ze względu na niezrozumienie jak i inny rodzaj formowania się subkultur.

Pełna nazwa Ankoku butoh – to taniec ciemności, odwołuje się do starych wierzeń, obrzędów i ludowej estetyki brzydoty. Jest jednak świętem i ekspresjom wyzwalającym wewnętrzną energię jak i podświadomość. Ukazuje tabu życia i poszukuje nowej drogi wyrazu, wolnego od wpływów świata zewnętrznego. Dążenie do uzyskania świadomości, obecnej chwili we wszechświecie. Butoh to relacja ze sobą, światem i znajomość emocji.

Dziś obok teatru noh i kabuki zaliczany do najbardziej znanych i cenionych japońskich sztuk performatywnych. Przez ostatnie sześćdziesiąt lat ulegał przedefiniowaniu oraz jego forma przebiegała przeobrażeniom to mamy odrębne przestrzenie: butoh sceniczne, wykonywane przed publicznością oraz butoh praktykowane poza sceną, skoncentrowane na głębokiej „obserwacji” własnego ciała i umysłu – wykorzystywane w terapii.

Moon – Solo Dance by Yang Liping, China

Hiyoshi Taisha Shrine

Sankai Juku website: http://www.sankaijuku.com

Reklamy

2 komentarze Dodaj własny

  1. ugoldenbrown pisze:

    Intrygujący taniec.. I bardzo niepokojący..

    1. KBG pisze:

      No mnie bardzo zaintrygowała w jakimś 2008 roku 🙂
      Niepokojący – hy … No tak taka sztuka odwołująca się do naszej gadziej natury, wspierana przez ssaczy umysł może tożsamość człowieka niepokoić. Ja myślę, że nawet przerażać

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s