Karen Horney

Karen jest jedną z kobiet, której zasługi do dziś dnia się umniejsza. Jest przykładem efektu Matyldy.

Karen Horney urodził się w Niemczech w dniu 16 września 1885 roku.

1906 – Studia Medyczne we Freiburgu.

1909 – Ślub z  Oscarem Horney.

1911 – Śmierć matki

1920-  Rozpoczęła pracę w Instytucie Psychoanalizy w Berlinie

1930 – Horney opuszcza męża i przeniosła się do USA wraz z córkami

1937 – wydaje swoją pierwszą książkę „Neurotyczna osobowość naszych czasów”

1941- Zostaje dziekanem Amerykańskiego Instytutu Psychoanalitycznego. Zakłada Towarzystwo Rozwoju Psychoanalizy.

Zmarła w dniu 4 grudnia 1952 roku.

Jest prekursorką koncepcji psychodynamicznych  oraz neopsychonalalizy.

Publikacje

  • Autoanaliza
  • Nasze wewnętrzne konflikty
  • Nerwica a rozwój człowieka
  • Neurotyczna osobowość naszych czasów
  • Nowe drogi w psychoanalizie
  • Psychologia kobiety
  • Wykłady ostatnie

Podstawowe założenia:

Pierwsze lata Horney jest ściśle  związana z psychoanalizą. Szybko stało się jasne, że nie we wszystkim  zgada się Freudem. Czynniki pogłębiające różnice to przekonanie Horney o dużym wpływie czynników kulturowych na powstawanie nerwic. Horney zwróciła uwagę na to, że w teoriach Freuda brakuje uwzględnienia czynnika kulturowego – szczególnie w przypadku sposobu kształtowania się wzorców kobiecości i męskości. Wzorce te w sposób niewątpliwy nie należą do katalogu zachowań wrodzonych a także są kulturowo i czasowo zmienne. Zwrócenie uwagi na kulturowe i społeczne uwarunkowania zaburzeń miały jedno ze źródeł we współpracy z Erichem Frommem. Drugim ze źródeł było kliniczne doświadczenie Horney – najpierw z pacjentami europejskimi a potem amerykańskimi. Różnice w strukturach osobowości, jakie obserwowała, rzuciły nowe światło na rolę czynnika kulturowego.

Horney zakwestionowała  powszechność „zazdrości o członek” – jej zdaniem może on występować sporadycznie u kobiet neurotycznych. Zwróciła również uwagę, że freudowska koncepcja powstała w oparciu o doświadczenie kliniczne – a zatem takie, w którym uwzględniany jest materiał pochodzących od osób zaburzonych. Podkreślała, że w istocie o kobietach zdrowych nic Freud nie wiedział. „Zazdrości o członek” przeciwstawiła „zazdrość o macicę” rozumianą jako zazdrość o możliwość wydania na świat potomstwa. Zdaniem Horney męskie dążenie do sukcesu i rywalizacji jest dla mężczyzn substytutem zdolności do rodzenia. Psychologia kobiet była też jednym z obszarów badawczych. Zwróciła uwagę na rolę kultury w kształtowaniu w kobietach przekonania o ich zależności od mężczyzn, na to, że kobiety postrzegane są jako czarujące i urocze przedmioty. Wyrażała głębokie przekonanie, że kobiety nie zostały stworzone jako słabe, zależne, uległe i poświęcające się – takimi stworzyła je kultura patriarchalna.

Wiele miejsca poświęciła Horney zagadnieniu lęku. Stwierdziła, że jako bezbronne dzieci odczuwamy tzw lęk podstawowy. Każdy z nas konstruuje swój własny sposób radzenia sobie z owym poczuciem bezbronności i osamotnienia w świecie. To, w jaki sposób to robimy uzależnione jest od wczesnodziecięcych doświadczeń w relacjach z rodzicami, od tego jak je odbieramy i zapamiętujemy. Horney zwróciła uwagę na trzy podstawowe sposoby radzenia sobie z tym lękiem przez pacjentów neurotycznych – nastawienie „ku”, „od” i „przeciwko” ludziom. Każdy z tych sposobów pojawia się również u osób zdrowych jednak u neurotyków wzorce te są sztywne i nie podlegają sytuacyjnym modyfikacjom. Osoby nastawione „ku” radzą sobie z lękiem poprzez zabiegania o akceptację, pochwały, bycie potrzebnym. Potrzeba miłości takich osób znajduje swą manifestację w ustawieniu się w pozycji niższości wobec innych, przedkładaniu potrzeb innych osób ponad własne. Nastawienie „przeciwko” wiąże się z toczeniem nieustannej walki z innymi, którzy niezależnie od okolicznośći postrzegani są jako wrogowie. Zaprzecza się istnieniu potrzeby związku i bliskości. Nastawienie „od” cechuje się potrzebą utrzymania dystansu względem siebie i innych. Jest to powiązane z lękiem przed jakimkolwiek emocjonalnym zaangażowaniem. W osobowości neurotycznej schematy te nie dość że są sztywne to często możemy obserwować sprzeczność tendencji i konflikt trzech postaw.

Reklamy